Motie Huishoudelijke hulp

huishoudhulp

De fractie van Lokaal Liberaal heeft in de raad van 27 september een motie (mede) ingediend die tot doel heeft om met onmiddellijke ingang (per 1-10- 2016), alle inwoners met huishoudelijke ondersteuning, hun ‘oude uren’ terug te geven van vóór 1 januari 2016 wanneer de nieuwe hulp qua tijd minder was dan in de situatie voor 1 januari 2016.
Wat is er aan de hand?

Door een uitspraak van de Centrale Raad van Beroep (de hoogste rechtbank op het gebied van sociaal bestuursrecht) moet de gemeente de huishoudelijke hulp die aan onze inwoners gegeven wordt, aanpassen. Het komt erop neer dat de gemeente de Wet Maatschappelijke Ondersteuning verkeerd heeft geïnterpreteerd en de fout is ingegaan vanaf 1 januari 2016.

De gemeente wil nu op de bestaande, foute voet verder en ondertussen de situatie stapsgewijs aanpassen voor de inwoners die benadeeld zijn.

Dat is hetzelfde als een speurtocht lopen, weten dat je fout zit maar toch hopen dat je bij de volgende kruising spontaan de weg terug vindt. Lokaal Liberaal vindt dat er maar één oplossing is voor dit probleem: teruggaan naar de situatie waarin je weet dat je nog op het goede spoor zat en vanaf daar opnieuw beginnen.
Het gaat om mensen die veelal in een afhankelijke positie verkeren en deze hulp nodig hebben. Daar moet een goede en gedegen oplossing voor gevonden worden. Half werk zoals de gemeente wil is volstrekt onacceptabel. Daarom diende Lokaal Liberaal mede deze motie in.

De motie kreeg om onbegrijpelijke redenen onvoldoende steun. Technisch geneuzel van onder andere de fractie van het CDA “dat het zo toch ook wel op te lossen is, en daarom steunen wij de motie niet”, geven duidelijk aan dat deze partij zijn gezonde verstand toch even kwijt is en niet helemaal lijkt te weten waar het nu precies over gaat. In het raadsbesluit staat namelijk letterlijk dat als er gekozen zou worden voor deze “optie B” dit tot bezwaren van inwoners zou leiden die ertoe zouden leiden dat er versneld een herindicatie zou moeten plaatsvinden met alle juridische ellende en kosten van dien.

Nadat we het CDA herhaaldelijk kritisch ondervroegen wat het CDA dan gaat doen voor inwoners die nu niet krijgen waar ze wel recht op hebben bleef een antwoord uit. Met de wisseling in de wacht in de top van het CDA zijn klaarblijkelijk ook wat menswaardige intenties verdwenen.

Nog zo’n treurig verhaal was het betoog van D66. De coalitieleider was of slecht voorbereid of had gewoon de verkeerde woordvoerder voor het spreekgestoelte geparkeerd. D66 steunde de motie niet, maar op onze vraag waarom dan niet kwam wat gehakkel en uiteindelijk gemompel over “iets met kosten”. Op onze vraag om hoeveel kosten dat ging kwam het antwoord “100.000 euro”

Daarop gaven wij aan dat de raad juist voor dit soort tegenvallers een risicoreserve gevormd heeft waar let wel, enkele miljoenen euro’s in geparkeerd staan. Nadat we D66 er maar eens op gewezen hadden dat de dekking dus geen probleem was, liep het betoog bij D66 geheel vast.

We hebben nog even geprobeerd D66 uit te leggen dat recht doen aan en staan voor de belangen van je inwoners volgens ons is waar je volksvertegenwoordiger voor geworden bent. En dat een dat de rechten van inwoners geweld aandoet dus verworpen moet worden middels een correctie door de raad.

Het is te beschamend voor woorden dat je als grootste partij dat niet inziet. Wij hebben de fractie van D66 daarom maar aangegeven dat ze hun geplande zorgspreekuur voor de dag erop net zo goed niet hoeven houden want het is ten enenmale onduidelijk wat D66 op heeft met zorg. Wat ons betreft helemaal niets. De kans dat D66 wel iets gaat begrijpen van afhankelijke inwoners met een zorgbehoefte achten we fors kleiner dan de kans dat Lokaal Liberaal zich bekeert tot het communisme overigens.

De motie kreeg uiteindelijk alleen steun van de indieners Lokaal Liberaal, Maarssen 2000, PvdA en Stichtse Vecht Beweegt. Deze partijen overleggen nu hoe zij de gedupeerde inwoners zo goed mogelijk bij kunnen staan. We houden u op de hoogte!

Rechtvaardig huisvestingsbeleid voor álle woningzoekenden.

Lokaal Liberaal pleit voor rechtvaardig huisvestingsbeleid voor álle woningzoekenden in Stichtse Vecht.

De fractie van Lokaal Liberaal heeft met verbazing kennisgenomen van een tweetal berichten met betrekking tot huisvesting In de gemeente Stichtse Vecht.
Enerzijds het bericht op juichende toon, waarmee de gemeente denkt een oplossing gevonden te hebben voor het huisvesten van statushouders (bericht 17 juli).

Anderzijds de plannen voor de nieuwe woonruimteverdeling (bericht van 28 juli).

Beide plannen baren de fractie van Lokaal Liberaal ernstige zorgen. Met name reguliere woningzoekenden in onze gemeente kunnen volgens Lokaal Liberaal ernstig gedupeerd worden als beide voorstellen ongewijzigd worden doorgezet.
 

Statushouders

De gemeente wil in een tweetal (eengezins-)woningen meerdere statushouders per woning huisvesten. Dat lijkt een slim plan, maar dat is het echter allerminst volgens de fractie van Lokaal Liberaal.

De woningen waar het om gaat, de zogenaamde meerpersoons-woningen, behoren nu juist tot de categorie waar de grootste schaarste aan is binnen de gemeente Stichtse vecht. Gezinnen staan gemiddeld 8 tot 12 jaar op een wachtlijst voor dit soort woningen. Regelmatig bereiken ons verhalen van inwoners die een stap op de woningmarkt willen maken maar dit niet kunnen vanwege de extreem grote schaarste en de daarmee gepaard gaande wachttijd voor dit soort woningen

Deze woningen worden nu onttrokken aan de markt, voor een experiment waar Lokaal Liberaal zijn vraagtekens bij zet. Het onvrijwillig laten samenwonen van mensen die elkaar niet kennen druist in tegen onze visie op vrijheid voor het individu. De statushouder lijkt geen keuze te hebben, en dat kan wat ons betreft niet de bedoeling zijn. Zo gaat de statushouder van een asielzoekerscentrum in het groot naar een asielzoekerscentrum in het klein, omdat de statushouder nog steeds geen echte eigen plek heeft. 

Een beter plan is volgens de fractie van Lokaal Liberaal het huisvesten van deze groep mensen in kleinere, maar zelfstandige woonunits. Hierdoor heeft de statushouder vanuit zijn/haar eigen zelfstandigheid de mogelijkheid iets van zijn leven te maken, met respect voor de persoonlijke vrijheid. Mocht de statushouder te zijner tijd groter willen gaan wonen, dan kan hij/zij dat als reguliere doorstromer op de markt doen.
Losstaand van het huisvesten van statushouders is de fractie van Lokaal Liberaal van mening dat er vanuit het college een krachtig signaal gegeven zou moeten worden aan de Minister voor Wonen, dat er geen sprake kan zijn van het huisvesten van circa 100 statushouders in 2015, als er voor hen geen passende woonruimte beschikbaar is. Wij zien het gedwongen gezamenlijk huisvesten nadrukkelijk niet als oplossing om dit quotum te halen.
In het kader van de Bed, bad en Broodregeling zijn er meer gemeenten geweest die hun eigen gezonde verstand terecht belangrijker vonden dan het kritiekloos uitvoeren van een maatregel uit Den Haag. Wij verwachten van dit college gezond verstand en daar hoort wat ons betreft een “Nee” tegen dit quotum bij.
 

Nieuw voorstel woonruimteverdeling

Lokaal Liberaal onderkent de grote druk die er ligt op de woningmarkt en heeft daarom in de raad van 30 juni jl. een verstrekkend voorstel gedaan in het kader van de woonruimteverdeling, dat helaas op onvoldoende steun kon rekenen. 

De kern van ons verhaal is: Schaf urgentie volledig af en pas de hardheidsclausule toe in plaats van deze urgentie. 
Een hardheidsclausule is een bepaling waarbij het college het recht heeft om in afwijking van de regels ten gunste van de aanvrager te kunnen beslissen als daartoe noodzaak bestaat.

Dat kan dan gaan om een statushouder, iemand die urgent zou zijn geweest als urgentie had bestaan, maar óók een reguliere woningzoekende, die met het onverkort doorvoeren van de nieuwe regels veel vaker buiten de boot valt.

De huisvestingswet bepaalt, dat als er een urgentieregeling toegepast wordt, groepen inwoners automatisch recht hebben op urgentie. Daaronder vallen onder andere statushouders, mensen die dakloos dreigen te worden en mensen die als gevolg van relatiebeëindiging een ander onderkomen zoeken. 

Lokaal Liberaal is het ermee eens dat mensen in deze situatie gebaat zijn bij een stap op de woningmarkt die hen verder helpt.
Het toepassen van urgentie zorgt er echter ook voor dat de reguliere woningzoekende langer op een woning moet wachten. Lokaal Liberaal heeft berekend dat de gemiddelde wachttijd voor een woning verdubbelt als alle voor urgentie in aanmerking komende woningzoekenden ook daadwerkelijk een woning krijgen wanneer zij een aanvraag indienen.

Het college is echter niet verplicht om urgentie te gebruiken. In dat geval bepaalt het college middels de hardheidsclausule wie wanneer welke woning krijgt. Dat kunnen dus reguliere woningzoekenden zijn, maar ook woningzoekenden die, als er urgentie zou zijn toegepast, urgent zouden zijn.

Door het toepassen van de hardheidsclausule kan het college voor zowel reguliere als meer urgente woningzoekenden maatwerk leveren. Hierdoor ontstaat een evenwichtige woonruimteverdeling die recht doet aan álle woningzoekenden in Stichtse Vecht.

Lokaal Liberaal pleit er dan ook voor om urgentie af te schaffen en te werken met de hardheidsclausule, en om aan de Minister voor Wonen kenbaar te maken dat het voorgestelde aantal statushouders dat een plek vind in Stichtse Vecht omlaag gaat naar een realistischer aantal, rekening houdend met de markt en met de belangen van álle woningzoekenden.